Vulkaantje op, vulkaantje af

Onze laatste blog!!!!

Vandaag was dan onze één a laatste dag. Het was niet bepaald een luie vakantiedag. Om 7 uur ging vanochtend de wekker, erg pijnlijk. Nick heeft ons om 8 uur opgehaald voor een tour naar de Gunung Batur. Dit is een actieve vulkaan in het noorden van Bali. We hadden het in ons bol om deze maar eens te gaan beklimmen. De Batur is 1717 meter hoog!!!! Wat een heftige en zware tocht naar boven. We starten om half elf in de morgen en het was al flink warm. Samen met een gids zijn we de tocht van 3 uur naar boven gestart om na een kwartier te merken dat je flink veel pauzes moet inlassen. Oke ik (Daan) heeft ervoor gezorgd dat het tempo naar boven iets lager dan gemiddeld lag.:)

Maar na drie uur waren we er dan eindelijk!!! Het was het dubbel en dwars waard!!! WOW! Een prachtig uitzicht over de bergen en het Batur-meer. Op de top konden we bij een man een verfrissend colaatje kopen. Deze manliep de hele tochtnaar boven met ons mee, puurom bovenop zijn' buseness' te kunnen doen. Zijn ' buseness' bestond ook maar uit het verkopen van zes flesjes drinken.We hebben hem dan ook maar beloond met een flinke fooi zeker omdat hij af en toe even mijn handje vast hield op de weg naar boven. Toch bizar hoe hard mensen hier soms moeten werken om een klein beetje geld te verdienen.

Na een kwartier uitgepuft te hebben is ons cola-handelaartje maar ' vulkaan-afwaarts' gegaan en zijn wij doorgelopen naar de krater met ons gids. Hier hebben we mogen genieten van een simpele maar bijzonder klaargemaakte lunch: een eitje gekookt met behulp van de hitte van de vulkaan!

Uiteindelijk was het toch echt tijd om downhill te gaan. Oh wat is dat lekker om af te zakken! Soms wat steil maar gelukkig heeft Chris me goed geholpen en we waren toch wel super trots op ons zelf toen we na de afdaling nog een keer omhoog keken.

Nu heerlijk terug in Seminyak. Net even lekker gegeten en straks met de beentjes omhoog in de villa. Morgen willen we genieten van ons laatste dagje luieren. We hopen echt nog even op een zonnetje maar tot nu toe... No luck :(

LIeve allemaal, we zien jullie snel weer in Belanda!

Liefs,

de vakantiegangers

Aapjes kroelen :)

Daar zijnwe weer!!

Onze laatste dagen op Bali zijn ingegaan. We beginnen ons nu toch wel te beseffen dat het einde helaas weer in zicht is en dat we nog vol op moeten genieten. Helaas is het sinds gister wat bewolkt hier dus we hopen dat het zonnetje nog snel terugkomt zodat we nog even kunnen bruinen :)

Gister zijn we weer met Nick op pad geweest. We zijn eerst richting Mengwhi gereden om een tempel te bekijken. Was erg mooi. De mensen hier zijn ook allemaal super vriendelijk en overal wordt je echt met een lach verwelkomt.

Na de tempel zijn we doorgereden naar het Monkey Forest in Sangeh. Aapjes knuffelen!!!! Ze hebben in dit bos zo'n 600 Makaken verspeid over drie families. Het was er ontzettend rustig dus genoeg tijd om met twee gidsen de apen families te bezoeken. Met wat brood in de hand zijn de aapjes meteen je dikste vrienden en klimmen ze boven op je. Was echt super leuk!

Aan het einde van de middagzijn we doorgereden naar Tanah Lot. Hier ligtéén van de mooiste tempels van Bali in de zee. Helaas was het erg bewolkt en konden we dus niet genieten van een mooie zonsondergang maar de tempel was er zeker niet minder mooi om. ]De tempel is gewijd aan slangen en je kon dan ook de Holy Snake in de grot bezoeken. Dat hebben we toch maar voor lief gelaten aangezien ik een mega fobie heb voor slangen, heilig of niet.

Zoals gezegd is Nick echt een super fijne chauffeur. Hij kent het eiland goed en weet ons overal heen te loodsen door de drukke wegen hier. Hoe rustig en kalm onze lieve chauffeur ook is, gister heeft hij ons toc h wat chicken-saté bezorgt, ofwel een arm haantje moest het toch echt ontgelden onder onze auto. Was toch wel erg sneu :( De haan was een beetje eigenwijs en bleef maar op de weg lopen, Nick remde nog af, maar hij verdween toch echt onder de auto. Het gevolg: een hoop gedender onder de auto, een wolk van veren die er aan de achterkant weer onderuit kwamen, en een halfdode haan op de stoep. Ha ha we moesten toch wel even slikken en we kregen het idee dat Nick ook niet helemaal wist hoe hij moest reageren.

Goed, onze laatste dagen zijndus ingegaan. We hebben de planning om morgen nog een vulkaan te beklimmen en verder hopen we dat het zonnetje nog doorbreekt.

Erg leuk trouwens: Gisteravond waren we lekker een coktailtje wezen drinken in Seminyak. Kwamen erachter toen we om twaalf uur thuis kwamen dat we wel op onze teentjes moeten lopen, aangezien de bewaker lekker in zijn hokje lag te slapen. Handig die security ;)

We gaan gauw verder genieten!

Liefs Daan & Chris

Een ritje op Laura

Na een gedwongen luie dag in de villa, ik bespaar jullie de details maar ik heb de badkamer goed leren kennen en weet nu dat het onverstandig is om milkshakes te drinken op Bali, zijn we vandaag dan toch weer echt op pad gegaan.

In de planning stond een bezoekaan het kunstenaarsdorpje Ubud. Dus met onze chauffeur Nick afgesproken dat hij ons om 10 uur zou komen ophalen. Nu is Nick een prima chauffeur die zich goed door de chaos weet te loodsen op de wegen hier. Na een blik op de kilometer-teller snapten we ook waarom, de snelheid komt hier niet boven de 40 per uur uit. Nick kent gelukkig het eiland op zijn duimpje en kwam met een aantal suggesties, de eerste was een complex waar nog op de ouderwetse manier met weefgetouwen kleding en dergelijke werd gemaakt.

Jammer genoeg was dat een beetje een deceptie, 10 m2 aan productieruimte waarin 15 mannen en vrouwen met moeite aan het werk waren omringd door touristen, vervolgens 100m2 aan winkel met je eigen persoonlijke verkoopster die je in de gaten houdt. Toen Nick even later met het voorstel kwam om ook bij een steenhouwers-complex langs te gaan hebben we dit ook afgeslagen. Nog wel een korte stop gemaakt bij een tempel (naam had een 9-tal lettergrepen) wat wel leuk was, elke godheid heeft zijn/haar eigen altaartje binnen de muren van de tempel. Lekker onoverzichtelijk maar allemaal heel uitbundig.

Daarna toch wel het hoogtepunt van de dag, we hebben een hartstikke leuk ritje gemaakt op Laura.

Laura is een 20-jarige Indische Olifant die verblijft in het Elephant Park vlakbij Ubud en die sjokte er rustig op rond terwijl Daan in paniek aan het gillen was op d'r rug. Door de overijverige bestuurder van Laura werden we ook nog alle kanten op gestuurd en werden er kunstjes uitgevoerd. Heel erg leuk allemaal en ook erg verfrissend dat de man er ook gewoon voor uitkwam dat hij dit deed om een flinke fooi te krijgen voor zijn arme, stervende familie op Sumatra, snik snik.

Na de, hele leuke tocht door het oerwoud kregen we nog een lunch, maar daar zagen we toch weer dat er hier wat anders tegen dieren wordt aangekeken. 5 Aapjes in een kleine kooi, 1 aapje die aan een korte ketting lag en maar heen en weer bleef rennen en 2 baby-orang-oetans in een heel klein kooitje. Later lieten ze die twee uit hun kooitje en kwamen ze bij iedereen die in de buurt kwam bedelen om een knuffel, erg schattig allemaal maar onbegrijpelijk dat ze zo behandeld worden.

Na dus al een volle dag, eindelijk in Ubud aangekomen. Nick zette ons af bij de beroemde open-market van Ubud. Wat volgde was een half uur durende kwelling van opdringerige verkopers die je te dure spullen probeerden aan te smeren van erg slechte kwaliteit ('real silver mister' 'high Quality, good price') die duidelijk uit 1 of andere frabriek afkomstig waren aangezien op elke kraam min of meer hetzelfde lag. Dat viel behoorlijk tegen dus. Hoe Ubud aan zijn status van kunstenaars-dorp komt was ons dan ook even niet duidelijk. Later bleek dat aan de rand van het dorp de wat mooiere en betere zaakjes liggen waar je je geld beter kunt besteden. Wij niet natuurlijk want we zijn maar arme schooiers en zijn dus terug naar de villa gereden. Een hele mooie tocht terug via de binnenlanden gemaakt. Uitgestrekte rijstvelden waarboven tientallen vliegers zweven tijdens de zonsondergang afgewisseld door de leuke chaos die de wegen van Bali zijn.

Nu net een goeie, vette pizza op (zo af en toe is er niks lekkerders) en nu nog wat delen van Seminyak onveilig maken, gelukkig hebben we op het terrein van de villa twee beveiligers die ons bewaken, is dat stukje tenminste wel veilig. Toch wel grappig om van 8 uur s'avonds tot 6 uur s'ochtends beveiliging te hebben in een klein huisje in je achtertuin.We zijn tenslotte miljonairs hier dus dat mag ook wel :).

Groetjes

Daan en Chris

Geluksvogels op Bali

Hallo allemaal,

Gister zijn we dus met de Gili Cat vertrokken naar Padangbai, Bali. Met toch wel een beetje spanning in ons lijf of de villa die we via marktplaats :) geboekt hebben toch wel echt bestaat. De rit met de Gili Cat was op z'n zachts gezegd: heftig! Door de flinke golven maakten de boot flinke klappen waardoor we ons toch af en toe wel even afvroegen of die wel zou houden. Maar gelukkig kwamen we na een uur en een kwartier heelhuids aan in padangbai waar onze chauffeur Nick ons stond op te wachten.

Nick is de tuinman / chauffeur van Villa Made. Super vriendelijk en gezellig! Hij heeft ons naar Seminyak gebracht. Een ritje waar wij Nederlanders een half uur zouden doen duurt hier 1,5 uur. De gemiddelde snelheid ligt hier rond de 40-50 km per uur en elke bocheltje in de weg wordt met een tikje overbodige voorzichtigheid genomen. Erg leuk ook toen we onderweg waren; je ziet veel honden langs de weg en toen Chris en ik er 1 aanwezen van ahhh wat lief, reageerde Nick met: Hmmm....Dog satay!!!! Ha ha, we hebben Nick maar even uitgelegd dat honden in Nederland part off the family zijn.

Na deze rit kwamen we dan aan bij Villa Made. Jawel het bestaat!!! :) Onze mond viel letterlijk open van verbazing!!! We werden verwelkomt door Nyoman en zijn vrouw Made die het huis verzorgen. We dachten op Gili het paradijs gevonden te hebben maar dit slaat alles! De villa en de tuin is immens groot!! En ongelooflijk mooi! We hebben echt uren in shock gezeten en voelen ons dan ook echte geluksvogels. We hebben drie slaapkamers met elk een eigen badkamer en een gezellige keuken. Aan de achterkant een serre waar je ook 's avonds heerlijk kunt luieren. Het is gewoon niet te beschrijven. Toen we vanochtend wakker werden begon het ook echt te dagen dat de villa dus geen droom was maar dat we hier echt een week mogen vertoeven.

We zijn net even het strand van Seminyak opgelopen. Het heeft hier ook hele mooie kustlijn met flinke golven. Erg mooi en weer totaal anders als waar we vandaan komen.

Vandaag hebben we een relaxt dagje ingepland en ontdekken we voornamelijk de villa en de plaats waar we verblijven. Vanmiddag plannen we met Nick onze tripjes in voor de komende week.

Iedereen bedankt voor de leuke reacties, we vinden het erg leuk af en toe iets te horen.

Verder kunnen we alleen maar zeggen: Wie nog geen vakantieplannen heeft! Boek villa Made! Echt waar! Je kijkt je ogen uit!!

Liefs,

Twee gelukgsvogels :) :) :)

Op naar Bali

Helaas zit onze tijd op Gili Paradise erop! We zijn de afgelopen dagen heerlijk bijgekomen. Hebben gister en eergister de onderwaterwereld hier ontdekt. In één woord prachtig!! Je loopt hier een paar meter de zee in, duikbril op en je kijkt je ogen uit. Het is alsof je in het aquarium van Sea Life zwemt. We hebben een onder-water cameraatje gekocht zodat we jullie straks alles kunnen laten zien.

Verder hebben we lekker geluierd op het strand, boekje lezen en ik (Daan) doe af en toe een lekker dutje :)

Gisteravond hebben we samen gebbqued op het strand! Om negen uur 's avonds is het eiland al donker en heb je zelf ook echt het gevoel dat de dag voorbij is. Om elf uur is het eiland stil. We hebben elke avond heerlijk op onze veranda gezeten en zijn vroeg gaan slapen. Burgelijk, maar o zo relaxt :)

We gaan zometeen met de Gili Cat de oversteek maken naar Bali. Dit duurt met deze snelle boot ongeveer een uurtje. Daar worden we opgehaald en gaan we beginnen aan het laatste deel van onze reis: BALI!

Vanaf daar bloggen we weer!

Liefs Daan en Chris

Paradijs Gili Trawangan!

Hallo allemaal,

Na een lange reis zijn we gister aangekomen op Lombok. Vanuit hier zijn we opgehaald door een chauffeur. Wat een ervaring! Nergens verlichting (het was pikkedonker), overal scooters die links en rechts en alles door elkaar rijden. Hebben een aantal keer flink onze adem in moeten houden, vooralbij spelende kinderen die in het donker gewoon midden op de provnciale weg zitten.maar uiteindelijk heelhuids in de haven aangekomen. Vanuit daar zijn we met een speedboat overgestoken naar Gili Islands. Wat een prachtige overtoch! Pikdonker, alleen de maan en de sterren boven je! We wisten dan ook meteen dat het eiland ons goed zou gaan bevallen. Als laatste zijn we met paard en wagen naar onze bungalow gebracht. Meteen werd duidelijk dat ze hier niet op het formaat van Chris berekend zijn aangezien deze met z'n eerste stap in de huifkar meteen door de bodem zakte. ha ha

Maar goed... we zijn dus op Gili Trawangan! En geloof het of niet: dit is het mooiste paradijsje op aarde! Stel je elke bounty-reclame voor die je ooit hebt gezien en dan nog komt het niet dichtbij de realiteit op dit eiland. Het is hier heerlijk rustig, wordt op je wenken bediend en we hebben net heerlijk ontbeten aan het strand. Er is hier verder niks anders dan zon, zee, strand en dus hebben we niks anders te doen dan heerlijk ontspannen en genieten!

Morgenavond hebben we een private beach barbeque gepland! Krijgen we op ons eigen stukje strand een bbq, wat vlees en groente en dan gewoon genieten van de zonsondergang en het geluid van de branding.

Ook de mensen hier zijn allemaal heel erg vriendelijk, dat geldt ook voor de andere bezoekers waarmee we al een biertje of 2 hebben gedronken maar vooral voor de bevolking die je overal toelacht en vriendelijk is en blijft.

We hebben hier jammer genoeg maar een paar dagen, dus nu ook snel de zee in en snorkelen in het kristal-heldere water.

Groetjes,

Daan en Chris

Ps: wehebben nog geen mogelijkheid gehad om foto's te uploaden,ze komen eraan, beloofd, echt waar...

Byebye Hong Kong

Zo, het is hier iets over 7 en tijd om uit te checken. Weer een lekkere drie uur kunnen slapen dus fit en vrolijk natuurlijk.

We vertrekken naar het vliegveld met de metro en de trein. Daarna lekker met vliegtuigen en boot reizen tot we uiteindelijk rond 22.00 plaatselijke tijd aankomen op Gili Trawangan. Een lange reisdag voor de boeg dus.

Jullie horen van ons!

Groetjes,

Daan en Chris

It's too hot to handle

Vandaag is de eerste dag dat de zon is doorgebroken hier. Hiervoor was het vooral erg bewolkt en toch dik 30 graden. Daardoor was het ook erg benauwd en we waren dan ook erg blij dat we vanochtend een strak blauwe lucht zagen vanuit onze kamer met airco. Eindelijk een dag zonder benauwdheid.

Helaas zorgt de zon er blijkbaar alleen maar voor dat het nog net zo benauwd is alleen dan een paar graden warmer dan het al was. Dus ipv een boottocht gevolgd door een busreis van een klein uur hebben we besloten dat we de schijn niet meer ophouden en gaan we lui aan het zwembad liggen op de 21e verdieping en tevens dak van het hotel. Ook niet verkeerd en zo zijn we tenminste op tijd voor de gratis cocktails straks.

Verder bevalt het hier heel erg goed, de stad is iets wat je echt moet meemaken om het te kunnen bevatten, een echte mengeling van oost en west. Juist daarom vallen een aantal dingen je des te meer op zoals stereotypes die bevestigd worden (zo wordt de creditcard je met twee handen en een kleine buiging teruggegeven) maar ook stereotypes die juist niet blijken te kloppen (respect voor ouderen is heel erg ver te zoeken en er zal dan ook niemand opstaan voor een bejaarde). Het houdt het wel heel erg interessant.

Qua weer hebben we het eigenlijk wel getroffen aangezien er veel regen was voorspeld. We hebben nog geen buien gehad alleen s'nachts regent het vanaf bepaalde gebouwen. Vraag me niet direct waarom maar op bepaalde straten merk je ineens dat er een gestage stroom druppels naar beneden komt vallen, niet een straaltje of op 1 plek maar echt alsof er een kleine regenbui is losgebarsten, we doen maar alsof het gewoon water is en proberen er omheen te lopen.

Vanavond gaan we naar TheSymphony of Lights kijken in de haven en ergens eten waar we met een vork kunnen eten, de stokjes gaan niet iedereen even goed af (ik noem geen namen).

Nu tijd voor het zwembad, we zullen een cocktail opjullie gezondheid drinken.

Groetjes,

Daan en Chris